Sabai sabai!

Sawasdee kaa! (gegroet)

Na een maand reizen is het hoog tijd om wat van ons te laten horen. We willen hier laten zien waar we zoal mee bezig zijn, en dan met name wat ons aan het denken zet.

We verblijven nu in het Sila Home, een kindertehuis in het noorden van Thailand. Hier wonen 52 kinderen in de leeftijd van 4 t/m 21 jaar. Sommigen zijn wees, anderen komen uit een zeer gebroken gezinnen, die niet in staat zijn hen een toekomst te bieden.
Sila Home had gehoord dat dit onze huwelijksreis is. Om deze reden werden we als koningspaar ontvangen. Pastor Kidttiyot, de directeur, ontving ons met de woorden “sabai, sabai” (relax maar).

We verblijven 2 weken in een idyllisch bamboe hutje met prachtig uitzicht.

20140315-200259.jpg
Afgelopen dinsdagmiddag kwamen we aan. De jongens waren druk aan het voetballen. Wij probeerden de eerste contacten te leggen. Er werd ons verteld dat we rond 6 uur zouden gaan eten en gevraagd of we ons eten bij ons huisje wilden of in de eetzaal met de kinderen. Wij kozen voor de eetzaal. Daar aangekomen stonden de tafels al klaar. Tot mijn verbazing was een van die tafels gedekt met twee borden en verschillende gerechten. De overige tafels waren niet gedekt. Voor dat het eten begon, gingen alle kinderen op de grond zitten voor een gebed. Vervolgens gingen ze een voor een naar voren waar ze uit twee grote pannen eten opgeschept kregen. Wij wandelde maar naar de gedekte tafel toe, een beetje in schok. Onze tafel was namelijk rijk gevuld gedekt met mooie gerechten, veel vlees en vers fruit.

20140315-200457.jpg
Daar zaten we dan, met z’n tweeën aan een tafel met 50 kinderen om ons heen die binnen 5 min een wat sobere maaltijd naar binnen werkten. Dit terwijl wij van onze heerlijke krokante kip smulden. Ik zag geen jaloerse blikken, maar daarin tegen zag ik ook geen kip op hun bordje liggen. Alleen wat groene groentes met rijst. Toen ik voor een tweede keer nog wat Thaise curry, kip en rijst opschepte waren vele kids hun bord al aan het afwassen. We keken elkaar aan en we zagen aan elkaar dat we ons ongemakkelijk voelden. We voelden ons allebei schuldig dat wij een andere maaltijd kregen voorgeschoteld. En toen kwam de gedachte, dit doen we eigenlijk altijd, ook in Nederland. Maar dan heb ik een huis om mij heen en zitten er duizenden kilometers tussen mij en arme kinderen. Op dat moment besefte ik me dat de wereld er eigenlijk precies zo uitziet. Maar dat ik me er nu alleen extreem rot over voel omdat ik de weeskinderen ZIE. En zij ZIEN mij. We hebben oogcontact. Ik zie wat op hun bord ligt en zij kijken naar de mijne. Het was nu zo zichtbaar. Wij met 3 gerechten en een bordje aardbeien als toetje terwijl zij rijst en een groentedrap kregen. Wij wilden zo graag ons eten met hen delen of gewoon hetzelfde als hen eten! We wilden zo graag aan dezelfde tafel zitten, samen lachen, samen eten. Maar waarom? Om het schuldgevoel? Of om gelijk te zijn? En hoe zit dit dan als we weer thuis zijn, veilig in onze keuken of woonkamer waar we de wezen of armen of wie dan ook niet zien. Willen we dan wel onze malse kipfilet, verse groentes en het toetje delen? Of inruilen tegen het groente drapje met rijst? Hebben we thuis ook het schuldgevoel? Of beschermen de muren ons zicht zo erg dat we het schuldgevoel niet ervaren?

20140315-201050.jpg
Nog even een ander verhaal. Afgelopen week hebben we bij Compassion Home, een ander weeshuis in de buurt, geverfd. Een paar weken geleden hebben wat kinderen van sila home 10000 baht (€250,-) opgehaald. Door op verschillende plaatsen liederen te zingen konden ze verf kopen en naar een ander weeshuis gegaan om daar 2 dagen een hek te verven. Dit in hun zomervakantie! Wij mochten helpen met het verven en het is volgens ons mooi geworden. Ook mooi om op deze manier een ander weeshuis te zien. We konden daar wat verhalen lezen over de achtergrond van de kinderen die in de opvanghuizen zitten (best heftig)!

De weken hiervoor hebben we wat gereisd en hebben we een week bij een Thaise boer in het noorden van Thailand gewoond. Hier hebben we veel kunnen leren van de cultuur. We hebben ons zelfs laten verleiden tot het eten van kevers, gehele kikkers, miereneieren en slakken! De lokale bevolking is gek op deze lekkernijen. Wij iets minder.. Maar het was wel een ervaring om het eerste ontbijt meteen de beginnen met kikkers en sticky rijst.

Lieve mensen, sabai sabai!

20140315-201151.jpg
Hier zie je een “mudhouse” die we bij de Thaise boer hebben gemaakt!

20140315-201316.jpg
Die waren de gefrituurde kevers!

20140315-201425.jpg
Hier waren we het hek aan het schilderen bij Compassion home

20140315-201537.jpg
Grote schoonmaak @ Sila home

20140315-201641.jpg

20140315-201718.jpg
We genieten enorm!

Love you all!
Nathan & Anna Judica

Foto’s Bruiloft Nathan & Anna Judica

Hier de foto’s van 23-08-13! Onze bruiloft!
Wat een dag! Heerlijk om weer even terug te gaan naar de mooiste dag van de zomer van 2013 🙂

Deze beeldschone foto’s zijn genomen door mijn geweldige nichtje Marloes Niemeijer. Ik zou zeggen check even haar FB pagina door hier te klikken Marloes Fotografie

Gedachtes..

Visa, Thailand, Soren KierkegaardDe laatste maanden heb ik weinig nieuwe berichten geposted. Maar daar komt verandering in aangezien Anna en ik 19 feb voor 3,5 maanden naar Thailand/Birma/Maleisië gaan.

We willen jullie graag op de hoogte houden d.m.v. berichtjes op deze site. Het wordt voor ons een echt avontuur. Eindelijk onze huwelijksreis! We willen in die 3 maanden graag van het land genieten, maar juist ook het land en de plaatselijke kerk dienen. Door deze website in de gaten te houden kunt u deel zijn van die avonturen!
Bovendien is het is voor mij een leuke manier om mij gedachten over het leven en over het christelijke geloof op digitaal papier te zetten.

 

De laatste weken ben ik veel aan het nadenken over hoe ik in het leven wil staan.
Wat houd het leven eigenlijk in? Hoe maak ik dagelijkse keuzes? Waar baseer ik die keuzes op?

 

In your strength you have to decide how you want to react in your weakness

Weet je, ik geloof in Jezus. Ik geloof in God de Vader en ik geloof in de Heilige Geest.
Ik geloof de woorden en verhalen in de Bijbel.
Maar wat ik niet begrijp van mijzelf is waarom ik het soms zo moeilijk vind om zoals Jezus te leven. Om echt zoals Hem te leven!

Soms loop ik tegen een muur op en denk ik bij mijzelf:

Hoe radicaal moet ik zijn
Hoe radicaal kan ik zijn

Soren Kierkegaard zei eens:

The matter is quite simple. The bible is very easy to understand. But we Christians… pretend to be unable to understand it because we know very well that the minute we understand we are obligated to act accordingly.

Ik zie er naar uit om de woorden van Jezus serieus te nemen. Ik wil mijn focus niet leggen op hetgeen zeker is. Mijn keuzes niet maken door de gemakkelijke weg te kiezen.

Familie, Kerk, Ik wil Jezus volgen! En daardoor mij ogen openen voor het onrecht, de eenzaamheid en alle noden om mij heen.
Mijn hart is om deel te zijn van een kerkgemeenschap die niet alleen op zondag samen komt, maar een kerk waarvan men zegt dat het een soort familie is en die bekend staan om hun naastenliefde.

 

Veel te lang hebben wij Christenen bekend gestaan om de dingen waar we tegen zijn. Ik zie er naar uit dat wij bekend zullen staan om de dingen waar we voor zijn!

Love thy neighbor, naastenliefde,

Back in town

Pak een kopje koffie, en geniet

Pak een kopje koffie, en geniet

Dag vrienden en familie,

Ik ben weer terug, en dat voelt goed. Ook al zit ik nu vaker lekker dichtbij de kachel en heb ik ondervonden dat mijn winterjas erg dun is, het voelt goed. Ik geniet en kan terugkijken op een mooie reis met vele herinneringen. Deze update zal anders zijn dan je misschien verwacht. In deze update heb ik geen zin om alleen maar te vertellen wat we gedaan hebben. Zo van eerst hebben we dit gedaan en toen dat en toen eindigden we hier. Ik deel liever dingen met jullie waarvan ik geleerd heb. Daarbij horen natuurlijk een paar hoogtepunten vanuit de zendingsreis die ik geleid heb naar Thailand & Birma, maar je zult voornamelijk gedachten voorbij zien komen die de laatste maanden in mijn hoofd hebben rond gespookt. Kortom, pak een lekker bakkie koffie en geniet.

Dit was mijn lieve Oma!

Dit was mijn lieve Oma!

Ik ben alweer een tijdje terug en die terugkomst was wat eerder dan verwacht, want ruim een week voordat ik eigenlijk terug zou vliegen heeft mijn lieve oma een enkeltje geboekt naar de Vader.

Nu kan ze daar weer rondjes rennen en met Jan en alleman babbelen en terug te kijken op een geweldig leven. Ik vond het bijzonder dat ik de mogelijkheid had om samen met familie afscheid te nemen van oma Gelkje. Het was goed om samen herinneringen op te halen over wie oma was.
Door naar haar leven te kijken ben ik geïnspireerd geraakt om je naaste echt lief te hebben als jezelf.
Om geld niet belangrijker te maken dan de mensen om je heen en om zo vrijgevig te zijn dat je jouw broodrooster gewoon weg geef aan iemand die hem nodig heeft om er dan achter te komen dat je nu even geen geroosterd brood hebt.

 

Door naar het leven van mijn oma te kijken ging ik mezelf de vraag stellen;
Wat zijn eigenlijk mijn basisbehoeften? Welke daarvan zou ik eigenlijk best kunnen missen…

Nadat mijn opa overleed, leefde mijn oma 26 jaar lang met een AOW en woonde in een gewoon rijtjeshuis aan de Sorghvlietlaan. Ze had echt niet veel, maar wat ze had wou ze graag weggeven. Ik ben heel blij dat ik haar oma kon noemen  en wat heb ik veel van haar geleerd..

Basisbehoeften

Wat zijn jouw basis behoeften?

De vraag waar ik elke keer op terugkom is deze: was oma Gelk een persoon die weinig basisbehoeften nodig had? Zat het in haar DNA dat ze weinig waarde hechtte aan materiële dingen? Was het haar opvoeding? Of gaf het haar als kind al vreugde om geen waarde te hechten aan het materiële maar juist waarde te hechten in het weggeven daarvan?

Ik maak even een sprongetje naar Pasen, want dit weekend stonden we stil bij de kruisiging en opstanding van Jezus. Ik ga het Paasverhaal niet herhalen, maar waar ik vaak aan dacht toen ik in de kerkbanken de boodschap van het evangelie hoorde, was aan het leven van onze oma.

Ik zal nooit weten of het in haar DNA zat, in haar opvoeding of in de vreugde die ze eruit haalde, maar wat ik wel weet is dat ze zelf de keuze had. En die keuze wil ik elke dag maken. Ik wil leven voor mijn naaste en daardoor stel ik mezelf de vraag: Nathan, wat zijn jouw basisbehoeften, en wat ben je bereid weg te geven aan jouw naaste als die het even nodig heeft?

We leven in een crisis

We leven in een crisis

Ik ga weer een sprongetje maken naar het nieuws van de dag;
We leven in een crisis!
Sinds mijn terugkomst valt het mij op dat de kranten ermee vol staan.
Wat ik mij nou af vraag: Wanneer noemen we iets een crisis en wanneer zijn we daar weer uit? Ik denk dat we dan weer terugkomen bij die ene vraag: Wat zijn jouw basisbehoeften?!
Voor mij begint een crisis wanneer vele mensen die basisbehoeften niet meer kunnen vervullen. Een crisis begint niet wanneer je 2 jaar langer moet werken, of wanneer je even zonder werk zit. Begrijp me niet verkeerd, het is zeker niet leuk als je jouw baan kwijt raakt of wanneer je even minder te besteden hebt. Soms zal je even door een zure appel moeten bijten om weer het licht aan het eind van de tunnel te zien. Maar ik heb gewoon moeite met het feit dat de kranten dagelijks het woord crisis gebruiken terwijl ik nog steeds beelden op mijn netvlies heb staan van de sloppenwijken in Afrika en Thailand & Birma.
Ik neem jullie mee naar een van mijn hoogtepunten..

Birma, feb 2013.

gezin BIRMA, myanmar

Hier zie je een gezin dat wekelijks naar de maaltijden kwam..

In Birma verbleven we voornamelijk in de hoofdstad Yangon. Hier werkten we samen met verschillende organisaties,  onder andere met een HIV-project. De mensen die hier naar toe kwamen hadden door een verkeerde/onwetende keuze HIV opgelopen. Daardoor hebben ze geen kans op werk en dus geen inkomen. Ze kwamen elke week samen om een maaltijd te delen, die JmeO dan voor ze klaarmaakte. Samen zongen we liederen en deelden we onze levensverhalen. Iedereen had de kans om te delen; de een over zijn leed, de ander over haar overwinning. Wij konden delen over het werk wat we deden in de stad en hoe we zagen dat onze God een God van liefde is.
Het hoogtepunt voor iedereen was de maaltijd samen. Ik weet het nog goed; op een dag hadden we lekkere koekjes voor ze mee genomen voor na de maaltijd. Vooral de kids vonden dit natuurlijk heerlijk, want dit krijgen ze bijna nooit. Ik was nog niet klaar met het uitdelen van de koekjes toen ik in mijn ooghoeken een kindje naar mij toe zag lopen. Hij had net een hap genomen en om zijn mondhoeken zaten de resten koek nog. En wat kwam dat kleine ventje doen? Hij bood mij een hapje aan. Ik keek verbaasd; had ik dat ook gedaan als ik in zijn schoenen stond?! Op dat moment keek ik iemand in de ogen die weinig had, en toch wou delen..!!
Ik liep weg die middag en dacht; heb ik hem nou wat geleerd, of hij mij….

Busje Myanmar

Hier zie je zo’n busje, je zie er vele mensen buiten hangen

Ja, ik heb veel mogen leren van de culturen die ik de afgelopen jaren heb mogen bewonderen. Ook deze reis heb ik veel mogen leren. Weet je, ik neem jullie nog een keer mee naar Birma.
Op een dag moesten we van A naar B dus we namen een bus (naja een truck) en die zit dan afgeladen vol. Ik hing letterlijk ergens buiten en hield stevig vast aan een van de ijzeren palen.
Na de eerste stop gingen er een paar mensen uit en ik als buitenlander kreeg die ene zit plek. Nog een halte verder stopte we weer en er stond een vrouw met een enorme bigbag gevuld met ik weet niet wat klaar om mee te reizen.
Die grote zak moest dus ook mee.. 2 mannen sprongen van de truck af en tilden de zak naar binnen. De zak paste precies en toen moest er ook nog ruimte gemaakt worden voor de eigenaar van de zak. Die grote bigbag werd bij mijn buurvrouw op de grond gezet, en zoals ik al zei het was een grote zak! Doordat die zak daar geplaatst werd, werden de benen van mijn buurvrouw in een wel heel raar standje geperst. Ik zat als toeschouwer mooi mee te kijken en ik verbaasde me natuurlijk weer! De eigenaar van de grote logge zak die stond ergens midden in de truck terwijl de vrouw naast mij nu in standje hopeloos zat vanwege die grote zak. Ik dacht natuurlijk meteen: Wat zou er in NL gebeuren als dit plaatsvond? Ik denk dat die buurvrouw had gezegd: “Hé, hou die enorme zak even zelf vast! Het is mijn zak niet!”
Naja, jullie snappen het wel…

Dit zijn eigenlijk nog maar twee situaties, waar jullie eigenlijk bij hadden moeten zijn om het met eigen ogen te bewonderen. Dit liet mij een saamhorigheid zien waar ik als Nederlander jaloers op ben. Er is zoveel respect, nee, bereidwilligheid om je naaste te helpen. Om misschien even een mindere busrit te hebben, maar daarmee zorg je er wel voor dat een gezin weer een grote zak eten thuis heeft staan.

Terug in Nederland probeer ik deze lessen toe te passen in mijn eigen leven.

kinderen Myanmar

Hier delen we een maaltijd met buurt kinderen

Weet je, als ik om mij heen kijk, zie ik zeker individuele crisisjes; mensen die hun baan kwijtraken, alle bezuinigingen. Maar al kijk ik naar het grote geheel dan hoeven we als Nederlander het woordje crisis toch niet te gebruiken? Met de jaar wisseling is er weer meer geld uitgegeven aan vuurwerk, ik hoor de vliegtuigen nog steeds de lucht in knallen en de terrasjes zaten weer vol bij de eerste stralen zonneschijn. Hetgeen waar ik jullie en vooral mijzelf in wil uitdagen, is om meer saamhorigheid en bereidwilligheid te creëren om je naasten echt lief te hebben als jezelf. Dat betekent dat als jij voor jezelf een grote basisbehoeftenlijst hebt, je die ook moet creëren voor je naasten.

Laten we nou eens kijken naar wat we hebben
en niet wat we denken te missen. 

Ik begon deze blog met het kijken naar het leven van mijn oma, maar ik weet dat ik oma een plezier zou doen om haar niet de eer te geven, om niet met z’n allen naar haar leven te kijken en te zeggen wat was dat een mooie en bijzondere vrouw. Ik wil alle eer geven aan Jezus! Want ik weet dat Hij de motivatie was achter alles wat oma deed. Uit Hem putte ze kracht.
Juist in de persoon van Jezus zien we zoveel bereidwilligheid om te dienen, zelfs te sterven voor Zijn naasten. Toen Hij stierf nam Hij al onze zonden met zich mee, terwijl Hij er zelf totaal geen baat bij had..
Dat is voor mij Pasen. Daar word ik stil van…
Wil je een beter beeld van wat Jezus voor jou aan het kruis gedaan heeft, klik dan hier

Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties, dus laat je gedachten achter!
Hier is nog een filmpje om een beter beeld te krijgen van onze reis in Thailand & Birma.

 

 

Wees gezegend,
Nathan Uitterdijk

Pattaya, Thailand

Sawadee Khab iedereen.

Voordat ik begin met verhalen vertellen wil ik jullie allemaal een prettige kerst wensen vanuit het warme Pattaya.
Mij gebed voor jullie is dat jullie deze kerst dagen zullen genieten van familie en vrienden. En dat we mogen beseffen waarom we deze dagen tijd vrij maken om samen met onze familie en vrienden stil te staan. Stil te staan bij het feit hoe mooi een ieder gemaakt is in Zijn evenbeeld en natuurlijk om God te danken voor Zijn zoon!

Kerst vieren is altijd anders in een andere cultuur. Maar daar kan ik alleen maar van genieten. De Thaise bevolking viert geen kerst, heeft geen idee wat de reden van kerst is. Door de vele toeristen zie je wel kerstversiering en santa mutjes. Maar dat is natuurlijk niet de echte reden achter kerst.

Ik zal eerst een kleine update geven over afgelopen weken en dan vertellen hoe mij kerst was 🙂

De afgelopen week was goed! De dames vanuit ons team hebben enorm genoten om samen te werken met het TAMAR centrum. Het is zo gaaf om die bediening te zien. Ze bieden Engelse les aan voor de vrouwen in prostitutie. En ze hebben een beauty salon een kapsalon een bakkerij en ze maken samen met de vrouwen kaarten en sieraden. Dit alles om de dames te helpen om een andere manier van inkomsten te hebben.

Dames en heren ik huil niet vaak, ik kan de laatste keer dat ik huilde niet echt meer herinneren, maar van deze ellende hier krijg ik tranen.

20121226-144256.jpg

Dit is walking street.

Pattaya is de grootste roze buurt van de wereld. Het is echt overal zichtbaar. Hierboven zie je een foto van walking street, de harde kern van de roze buurt. Het ene verhaal is de andere niet. Het is echt een bizar stukje aarde.

Wat mij hier enorm is opgevallen is hoe de kerken en bedieningen samenwerken. Ze hebben wekelijks een gebeds meeting. Maandelijks komen alle leiders samen. En 1x per jaar hebben ze een groot praise event middenin walking street (de harde kern van de roze buurt).

Omdat de dames vanuit ons team veel samen werkten met het TAMAR centre hebben we veel verhalen gehoord waarom de dames in de prostitutie werken. Veelal om hun familie te voorzien van hun behoeften. Ze sturen geld naar hun ouders. En een werken in de prostitutie betaalt goed. De meeste vrouwen willen dolgraag uit de prostitutie. Maar vaak is er geen mogelijkheid.

En het is dus een zegen om met verschillende organisaties samen te werken. Vele organisaties gaan tijdens de kerst en oud en nieuw dicht. Dus we hebben vele geholpen om het jaar goed af te sluiten. We hebben kerst feestjes kunnen geven voor de vrouwen in prostitutie. En meegeholpen met een kerst voor alle kerken hier.

20121226-100550.jpg

Wat een zonsondergang

Hier zie je een foto van de zonsondergang bij een grote kerst event voor alle kerken en alle organisaties in Pattaya.

Ook hebben we vele uren schoon gemaakt. Om te zorgen dat alle kerken/organisaties schoon het nieuwe jaar ingaan! Das pas dienen 😉 Verder werken we samen met een organisatie die bijbels uitdeelt aan Chinese toeristen. Zo’n 700 bijbels per avond. En dat 3x per week. En wij mogen daarbij helpen.

Ook heb je hier vele sloppenwijken en vele daklozen. Vandaag hadden we een grote pan noedels gemaakt en hebben die uitgedeeld aan de daklozen om hun ook een mooie kerst te geven. En we hebben al een leuke band met de daklozen. De Thaise bevolking spreekt weinig Engels. Maar we hebben overal een vertaler bij wat ons helpt om Gods liefde te communiceren.

Gister avond zijn we naar een internationale kerk geweest om daar kerst avond te vieren. Ze hadden de kerk zaal met kaarsen verlicht, en bij binnenkomst kreeg iedereen een kaarsje. We zongen met vele nationaliteiten kerst nummers lazen het kerst verhaal. En tijdens o Holy night stak iedereen zijn kleine kaars aan en woow wat was dat mooi.
Het was wel raar want tijdens de dienst stond de airco aan (normaal hoop je dat het sneeuwt buiten) en na verloop van de dienst kreeg je een ijsje (wat er zeker wel inging).

Verder hadden we 1ste kerst ochtend een soort kerst boom gemaakt met kerst inpak papier. En sommige hadden kerst versiering meegenomen vanuit A’dam. En de Amerikanen onder ons hadden voor iedereen een cadeautje gekocht. We hadden een extra lekker ontbijt en het voelde eigenlijk wel als kerst. Alleen dan in je korte broek met een ventilator op je gericht.

Vanmiddag gaan we als een team Pattaya in om daar wat liederen te zingen op straat. En vanaaf weer bijbels uitdelen.

20121226-100843.jpg

Achterop een scooter in Pattaya

De straten van Pattaya ontdekken 🙂

Het gaat dus goed hier. We genieten van de cultuur en het eten (super goedkoop €0,50 per maaltijd) en super lekker. En al het werk wat we hier mogen doen met als reden om God te verhogen.

God is geen god die door mensen handen is gemaakt. God is een God die ons met Zijn handen heeft gemaakt. Een God die speciaal voor ons mens is geworden om ons toegang te verlenen tot de Vader. Wat een heerlijke boodschap.

We blijven hier in Pattaya tot 5jan. En dan vertrekken we naar Chiang Rai in het noorden en daar werken we samen met een locale kerk. Ik heb er echt zin in.

 

20121226-101130.jpg

Dit is onze keuken, simpel maar zo fijn 🙂

 

Bedankt voor alle mailtjes.
Voor al uw gebeden.

Veel zegen en liefde in het nieuwe jaar,
Nathan

 

 

 

 

20121226-144638.jpg

Dit kregen we te eten na een kerk dienst! Smullen!

Summer Nieuwsbrief

Hallo vrienden,

Wie weet heb je mijn nieuwsbrief al in je mailbox ontvangen. Al is dat niet het geval, meld je dan aan door je gegevens in te vullen aan de rechterkant van de site –>
Voel je vrij om rond te snuffelen, en kom eens vaker langs op nathanuit.nl 🙂

Het mooiste berichtje op mijn site!

Dames en heren, dit word het mooiste berichtje op mijn site!
Ik wil jullie meenemen in een verhaal..

Het was vrijdag 15juli en ik was onderweg naar Leiden. Het was niet zomaar een reis, volgen google zou ik er 36 min over moeten doen, maar met een camper gaat dat allemaal wat trager..

Rond de klok van 1 kwam ik aan in Leiden, en alle voorbereidingen pakten goed uit. Een vriendin van Anna was namelijk al in haar kamer, en vertelde Anna dat ze ontvoerd werd (dit gebeurt wel vaker in de studenten-wereld). Maar nu was het anders. Ze kreeg een blinddoek voor, ducktape om haar handen, en muziek in haar oren. Ze hoorde, zag en voelde niks!
Toen de laatste rol ducktape om haar handen waren gewikkeld kwam ik aanrijden met de camper en werd ze daarin gedumpt. Ik begon te rijden en voor we het wisten zaten we al op de snelweg.
httpvh://www.youtube.com/watch?v=fctTXMIIf-s&list=HL1340716596&feature=mh_lolz

 

Het meertje aan de rivier de Ijsel, nathan, Anna Judica, Uitterdijk, camper, weekendje,

Het meertje aan de rivier de Ijssel

Ik heb haar natuurlijk niet al te lang in spanning gehouden. Bij het eerste tankstation ben ik gestopt, pakte mijn bos rozen, en gaf haar een zoen! Ze schrok wel een beetje, maar toen ik de blinddoek afdeed was ze helemaal happy!
Toen zijn we doorgereden naar Gorssel, en hebben we de camper geparkeerd aan een klein meertje aan de rivier de Ijssel.

Gorssel, meertje, Nathan, Uitterdijk, Nathan uitterdijk, romantisch,

De BBQ ging aan 🙂

Het was echt prachtig. We hebben heerlijk een rondje om het meertje gelopen, hebben gezwommen en lekker spelletjes gedaan. Het was bijna etenstijd, en de BBQ ging aan!Wat is het buitenleven toch mooi! Het was bijna te perfect om waar te zijn. En toen begon het te regenen, OWNEE al mijn plannen letterlijk in het water gevallen 🙂

Gorssel, Aanzoek, Ijsel, Ideeen

De camper!

 

We gingen snel naar binnen, knus in de camper. Het was eigenlijk ontzettend leuk, lekker spelletjes gespeeld, gekletst en een lekker wijntje! Ik hoopte en was aan het bidden dat als de spelletjes uigespeeld waren, dat de regen zou stoppen. We waren nog niet klaar en het stopte met regenen, praise God.

 

 

Ik zei tegen Anna: Zullen we naar buiten gaan en naar de sterren kijken? We namen wat kaarsen mee, en liepen naar het strand. Het was echt een strand van 2 bij 2 meter,de kaarsen hadden we op het zand neergezet. terwijl we uitkeken over het meertje ging ik op 1 knie, en stelde ik die ene belangrijke vraag:

Anna, wil je met me trouwen?

 

Ze antwoordde JA, en daarmee maakte ze mij dolgelukkig. En daardoor maakte ze ook dit ene berichtje het aller mooiste berichtje van mijn site.

Aanzoek ideeën, trouw ideeën, Christelijk trouwen, Anna Judica, Nathan Uitterdijk

Thaise wens ballon

We zijn verloofd, en ik ben super blij!
Vlak na de woorden van Anna hebben we nog een wens ballon aangestoken en toen we hem nakeken vroegen we een zegen over onze nieuwe stap. Het is onwijs gaaf om deze stap te maken met elkaar maar bovenal ook met God. Hij is enorm belangrijk voor ons allebei.

In de komende maanden zullen we veel nadenken over onze volgende stap, waar gaan we wonen. Waar gaan we werken? En hierbij waarderen we uw gebeden enorm.

Blijf genieten van alles!
Nathan & Anna

 

 

Waarom is er zoveel onrecht in de wereld?

Waarom is er onrecht in de wereld, YWAM, Amsterdam, Nathan, Uitterdijk

Waarom is er onrecht in deze wereld?

Dit is niet zozeer een update over mij leventje, maar meer een van mij gedachtegangen, waarom is er onrecht in de wereld?
Vaak gebruiken mensen dit als een van de grootste reden om God niet te erkennen als de Maker van onze aarde, en alles wat daarop leeft .Dus je kan wel stellen dat dit een belangrijke vraag is.

Waarom is er oorlog, waarom ziekte, waarom zoveel onrecht, waarom?

En weetje ik snap deze vraag, ik snap waarom mensen deze vraag stellen. Maar waarom weten wij Christenen er vaak geen antwoord op? Voordat je verder ga lezen wil ik je uitdagen om er zelf over na te denken, en niet gelijk door te lezen..

 

Twee mannen praten met elkaar en de ene zegt dat hij iets aan God wil vragen. Hij wil vragen waarom God al die armoede en oorlog en dat lijden toestaat in de wereld. Zijn vriend antwoordt; ‘Waarom vraag je het dan niet?’ De man schudt zijn hoofd en zegt dat hij bang is. Als zijn vriend vraagt waarvoor, mompelt hij: ‘Ik ben bang dat God mij dezelfde vraag zal stellen.’   

 

Onrecht, ziekte, troon, YWAM

.

Ik hoor je nu denken, Nathan wat wil je hiermee zeggen, dat God gewoon maar op Zijn troon zit te chillen, terwijl Hij ons ziet aankloten. Dat hij toekijkt hoe wij oorlogje voeren. Dat hij niet ingrijpt als wij ons dagelijks eten niet goed verdelen? Dat hij niks doet en niks wil doen aan al het lijden in de wereld!

Nee, dat bedoel ik zeker niet, ik geloof met alles wat in mij is dat God tranen heeft voor alles wat er gebeurd in de wereld. Maar wat ik ook zeker weet is dat God ons niet heeft gemaakt als robotjes. Wij hebben allemaal een eigen wil.

Om deze vraag te beantwoorden, moeten we onszelf afvragen;
Q. Waarom heeft God ons geschapen?
Ik denk dat het antwoord is voor een persoonlijke relatie met Hem.
Q. En waarom heeft God de wereld gemaakt?
Voor ons.  

Genesis 1:26 God zei; ‘Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons lijken; zij moeten heerschappij voeren over de vissen van de zee en de vogels van de hemel, over het vee, over de hele aarde en over alles wat daarop rondkruipt.

Dus om dit samen te vatten, we zijn in Zijn evenbeeld gemaakt. En Hij heeft ons heerschappij gegeven over de vissen/vogels/vee/de hele aarde en alles wat daarop rondkruipt.

Hé maar wat betekend heerschappij eigenlijk volgens het woordenboek?
1) Autoriteit 2) Beheer 3) Bestuur 4) Directie 5) Gebiederschap 6) Gezag 7) Geweld 8 ) Gebied 9) Hegemonie 10) Kroon 11) Macht 12) Meesterschap 13) Opperbestuur van god 14) Overhand 15) Overheersing 16) Rijk 17) Regiment 18) Regime 19) Scepter

 

YWAM, Nathan, Uitterdijk, Amsterdam,

.

Dus als we naar deze tekst kijken, kan je dan zeggen, God heeft alles gemaakt, en heeft toen alle autoriteit, beheer, gezag, macht over alles wat Hij gemaakt heeft aan ons gegeven? Dit kan ik met een JA beantwoorden, maar ik zie het niet zo dat God alleen op Zijn troon zit en niks doet. Ik zie het meer dat we een samenwerking met Hem aan kunnen gaan. En dan komen we weer terug op de reden waarom Hij ons gemaakt heeft; om een persoonlijke relatie met ons aan te gaan.

 

Terug naar de vraag, waarom is er onrecht in de wereld? Ik ga deze vraag beantwoorden op de manier waarmee ik in het leven sta, en hoe ik denk dat de kerk (wij als volgelingen van Jezus) hierin moeten staan. Ik weet dat zodra ik kerk zeg, mensen gelijk een beeld krijgen van hoe die er vandaag de dag uitziet. Maar ik heb het nu meer over hoe volgelingen van Jezus hierin zouden moeten staan. En ik hoor ook bij die categorie 🙂
Mensen, hoe zou de wereld eruitzien als we echt zouden leven zoals Jezus leefde op deze aarde?

Dus de vraag is: hoe leefde Jezus op deze aarde?
Als we aan Jezus denken, denken we vaak terug aan Zijn wonderen hier op aarde. Maar wat er op lange termijn echt doe deed waren niet de wonderen zelf, maar de liefde die Jezus had.

YWAM Amsterdam, Nathan, Uitterdijk, Nathan Uitterdijk

Zo ziet een persoon eruit met lepra

Zoals de meeste weten wekte Jezus zijn vriend Lazarus op uit de dood, maar een paar jaar later stierf Lazarus alsnog.

Jezus genas de zieken, maar uiteindelijk kregen ze een andere ziekte. Hij voedde duizenden, maar de dag erna hadden ze weer honger. Maar we herinneren ons Zijn liefde. Niet dat Hij de lepralijders genas, maar dat hij hen aanraakte, want niemand raakte lepralijders aan.

 

Ik geloof dat wonderen zoals die in Jezus zijn tijd nog steeds bestaan! Maar wat verder gaat dan de wonderen is de liefde, die is van blijvende waarde! Ik weet zeker dat God de boel niet in het honderd heeft laten lopen door te veel mensen te maken en te weinig spullen. Armoede is niet geschapen door God, maar door jou en mij, omdat wij niet hebben geleerd om onze naasten lief te hebben als onszelf.
Gandi zei het goed; ‘Er is genoeg voor ieders noden, maar niet voor ieders hebzucht.

Weetje, de wereld kan zich de American dream niet veroorloven, maar gelukkig bestaat er een andere droom.

Die droom is voor mij makkelijk samen te vatten; Heb God lief, heb mensen lief en volg Jezus.

Ik kan nog uren doorpraten, maar ik zit denk ik al aan mij limiet kwa woorden.
Als je nou door wil praten, of je heb vragen. Mail me –>  nathan@nathanuit.nl

 

 

 

 

You are my sunshine

Wat een ultiem weertje de laatste dagen, ik merk echt dat ik weer helemaal opknap. Grappig want uit onderzoek blijkt dat de zon ons energie geeft, hoe perfect is dat!
Check –> Dit komt omdat je lichaam door zonlicht serotonine aanmaakt. Een tekort aan serotonine maakt je lusteloos en moe, daarom voel je je in de zomer waarschijnlijk fitter dan in de herfst en de winter.

Anna & Nathan enjoying some good ol' sunshine!

En wat heeft de zon ons de afgelopen dagen verwend! Ik heb een paar ontzettende mooie zonsondergangen gezien. Ik zie allemaal blije mensen rond lopen. En ik bovenal zie ik Gods schoonheid in de natuur.
Je kan wel zeggen dat een mens niet zonder de zon kan.
En ik kan helemaal van geluk spreken, want ik heb de winter eigenlijk overgeslagen in Tanzania! God is goed!
Ik heb dus genoeg serotonine in me dat ik niet kan klagen over lusteloosheid of moeheid! En dat is ook zo, ik voel me GOED in Amsterdam!

 

Sinds ik terug ben uit Tanzania krijg ik veel de vraag, Nathan wat doe je nu op een gewone doordeweekse dag bij JmeO Amsterdam? Ha! Mij antwoord is dan vaak, wat is een gewone dag! Mij leven speelt zich niet af in een vast patroon, en zitten vol verrassingen en onderbrekingen.
En dat vind ik heerlijk!
Mij bezigheden zien er weer heel anders uit dan een paar maanden geleden. Toen was ik nog druk bezig met het leiden van een DTS. En het voorbereiden van de zendings reis naar Tanzania.
Nu zijn er weer andere bezig met het leiden van verschillende scholen , en ik werk daar weer omheen. Zo sta ik een paar dagen per week in de keuken. Ben ik de personal assistent van Reinier Blijleven (onze basis leider) dat houd in dat ik hem help met administratieve taken.

Sunset, Amsterdam, Nathan, Uitterdijk

Zonsondergang vanuit mij kamertje

Ook help ik mee met kleine projecten binnen JmeO
(bijvoorbeeld: onze Opendag, praktische werkzaamheden in het gebouw waar ik woon, meehelpen in ons gebedhuis op de wallen, het ontvangen van teams die Amsterdam bezoeken, een luisterend oor zijn voor de daklozen)

En zo kan ik wel doorgaan, en deze taken zijn elke week/dag weer anders. Er is elke dag altijd weer genoeg te doen, en dat doe ik met veel plezier 🙂

Maar weetje wat bovenaan mij to do list staat:
– Heb de Heer lief met heel mij hart, heel mij ziel, al mij verstand, en al mij kracht.

Want weetje dit is net zo belangrijk als zonneschijn! We need it!

En dit vergeten wij mensen wel eens, dan zijn we verstrengeld in taken, en zijn we voornamelijk bezig met hoe andere naar ons kijken.
Want mensen zitten zo in elkaar dat ze je zullen definiëren in termen van wat je doet.
Maar weetje, het maakt mij eigenlijk helemaal niet uit wat ik doe. Wie ik ga worden vind ik veel belangrijker! Ik ben ervan overtuigd dat wat we doen niet half zo belangrijk is als wie we zijn.
De vraag is niet of je dokter of advocaat wilt worden, maar wát voor dokter of advocaat.
Ha! Wat zou de twintigjarige Jezus geantwoord hebben op de vraag wat Hij wilde worden als hij later groot was? Misschien zoiets als: ‘Ik ga de wereld op z’n kop zetten. Ik ga optrekken met prostituees en belastinginners tot ik word vermoord.’
Of wat zou Petrus hebben gezegd? ‘Nou ik zou eigenlijk visser worden, maar toen kwam ik zo’n gozer tegen die al mij plannen door de war gooide.’

Quote Moeder Teresa:
Maak je geen zorgen om je carriére. Hou je bezig met je roeping, en dat is Jezus liefhebben.’

Dus wat doet Nathan op een doordeweekse dag? Ik probeer elke dag weer om geen zekerheid te halen uit de taken die in mij agenda staan. Geen zekerheid te halen uit wat ik doe. Maar om mij te richten op hoe ik het doe, en waarom.
Om me te focussen op de persoon die ik wil worden.

Matteus 22:37
Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en heb uw naaste lief als uzelf.
Love God, love others!

Ik heb zin in de zomer, niet alleen om de uren zon die we voorschotelt krijgen maar ook omdat ik meewerk met Summer of Service (de zomer van de dienstverlening)

Uitterdijk

Summer of Service is een 16 daagse outreach vol tijden van aanbidding, voorbede, les, sport, fun, dienen, vriendschappen, en uitreiken naar mensen.  Er komen rond de dertig 16+ers en die krijgen les in Amsterdam, en samen gaan we naar London om daar uit te reikennaar de mensen in de achterbuurten van London.

 

Ook staat er in het vooruitzicht weer een DTS, ik ga namelijk weer meewerken met de september DTS. Daar ben ik nu ook al voor aan het voorbereiden, en daar zal ik jullie later meer over vertellen..

Voor nu wil ik het hierbij houden!
Ik wens jullie ontzettend veel serotonine toe, ontzettend veel vreugde.
En boven alles God’s rijke zegen.

Geniet van alles luidjes,
Nathan