Sabai sabai!

Sawasdee kaa! (gegroet)

Na een maand reizen is het hoog tijd om wat van ons te laten horen. We willen hier laten zien waar we zoal mee bezig zijn, en dan met name wat ons aan het denken zet.

We verblijven nu in het Sila Home, een kindertehuis in het noorden van Thailand. Hier wonen 52 kinderen in de leeftijd van 4 t/m 21 jaar. Sommigen zijn wees, anderen komen uit een zeer gebroken gezinnen, die niet in staat zijn hen een toekomst te bieden.
Sila Home had gehoord dat dit onze huwelijksreis is. Om deze reden werden we als koningspaar ontvangen. Pastor Kidttiyot, de directeur, ontving ons met de woorden “sabai, sabai” (relax maar).

We verblijven 2 weken in een idyllisch bamboe hutje met prachtig uitzicht.

20140315-200259.jpg
Afgelopen dinsdagmiddag kwamen we aan. De jongens waren druk aan het voetballen. Wij probeerden de eerste contacten te leggen. Er werd ons verteld dat we rond 6 uur zouden gaan eten en gevraagd of we ons eten bij ons huisje wilden of in de eetzaal met de kinderen. Wij kozen voor de eetzaal. Daar aangekomen stonden de tafels al klaar. Tot mijn verbazing was een van die tafels gedekt met twee borden en verschillende gerechten. De overige tafels waren niet gedekt. Voor dat het eten begon, gingen alle kinderen op de grond zitten voor een gebed. Vervolgens gingen ze een voor een naar voren waar ze uit twee grote pannen eten opgeschept kregen. Wij wandelde maar naar de gedekte tafel toe, een beetje in schok. Onze tafel was namelijk rijk gevuld gedekt met mooie gerechten, veel vlees en vers fruit.

20140315-200457.jpg
Daar zaten we dan, met z’n tweeën aan een tafel met 50 kinderen om ons heen die binnen 5 min een wat sobere maaltijd naar binnen werkten. Dit terwijl wij van onze heerlijke krokante kip smulden. Ik zag geen jaloerse blikken, maar daarin tegen zag ik ook geen kip op hun bordje liggen. Alleen wat groene groentes met rijst. Toen ik voor een tweede keer nog wat Thaise curry, kip en rijst opschepte waren vele kids hun bord al aan het afwassen. We keken elkaar aan en we zagen aan elkaar dat we ons ongemakkelijk voelden. We voelden ons allebei schuldig dat wij een andere maaltijd kregen voorgeschoteld. En toen kwam de gedachte, dit doen we eigenlijk altijd, ook in Nederland. Maar dan heb ik een huis om mij heen en zitten er duizenden kilometers tussen mij en arme kinderen. Op dat moment besefte ik me dat de wereld er eigenlijk precies zo uitziet. Maar dat ik me er nu alleen extreem rot over voel omdat ik de weeskinderen ZIE. En zij ZIEN mij. We hebben oogcontact. Ik zie wat op hun bord ligt en zij kijken naar de mijne. Het was nu zo zichtbaar. Wij met 3 gerechten en een bordje aardbeien als toetje terwijl zij rijst en een groentedrap kregen. Wij wilden zo graag ons eten met hen delen of gewoon hetzelfde als hen eten! We wilden zo graag aan dezelfde tafel zitten, samen lachen, samen eten. Maar waarom? Om het schuldgevoel? Of om gelijk te zijn? En hoe zit dit dan als we weer thuis zijn, veilig in onze keuken of woonkamer waar we de wezen of armen of wie dan ook niet zien. Willen we dan wel onze malse kipfilet, verse groentes en het toetje delen? Of inruilen tegen het groente drapje met rijst? Hebben we thuis ook het schuldgevoel? Of beschermen de muren ons zicht zo erg dat we het schuldgevoel niet ervaren?

20140315-201050.jpg
Nog even een ander verhaal. Afgelopen week hebben we bij Compassion Home, een ander weeshuis in de buurt, geverfd. Een paar weken geleden hebben wat kinderen van sila home 10000 baht (€250,-) opgehaald. Door op verschillende plaatsen liederen te zingen konden ze verf kopen en naar een ander weeshuis gegaan om daar 2 dagen een hek te verven. Dit in hun zomervakantie! Wij mochten helpen met het verven en het is volgens ons mooi geworden. Ook mooi om op deze manier een ander weeshuis te zien. We konden daar wat verhalen lezen over de achtergrond van de kinderen die in de opvanghuizen zitten (best heftig)!

De weken hiervoor hebben we wat gereisd en hebben we een week bij een Thaise boer in het noorden van Thailand gewoond. Hier hebben we veel kunnen leren van de cultuur. We hebben ons zelfs laten verleiden tot het eten van kevers, gehele kikkers, miereneieren en slakken! De lokale bevolking is gek op deze lekkernijen. Wij iets minder.. Maar het was wel een ervaring om het eerste ontbijt meteen de beginnen met kikkers en sticky rijst.

Lieve mensen, sabai sabai!

20140315-201151.jpg
Hier zie je een “mudhouse” die we bij de Thaise boer hebben gemaakt!

20140315-201316.jpg
Die waren de gefrituurde kevers!

20140315-201425.jpg
Hier waren we het hek aan het schilderen bij Compassion home

20140315-201537.jpg
Grote schoonmaak @ Sila home

20140315-201641.jpg

20140315-201718.jpg
We genieten enorm!

Love you all!
Nathan & Anna Judica

Foto’s Bruiloft Nathan & Anna Judica

Hier de foto’s van 23-08-13! Onze bruiloft!
Wat een dag! Heerlijk om weer even terug te gaan naar de mooiste dag van de zomer van 2013 🙂

Deze beeldschone foto’s zijn genomen door mijn geweldige nichtje Marloes Niemeijer. Ik zou zeggen check even haar FB pagina door hier te klikken Marloes Fotografie

Gedachtes..

Visa, Thailand, Soren KierkegaardDe laatste maanden heb ik weinig nieuwe berichten geposted. Maar daar komt verandering in aangezien Anna en ik 19 feb voor 3,5 maanden naar Thailand/Birma/Maleisië gaan.

We willen jullie graag op de hoogte houden d.m.v. berichtjes op deze site. Het wordt voor ons een echt avontuur. Eindelijk onze huwelijksreis! We willen in die 3 maanden graag van het land genieten, maar juist ook het land en de plaatselijke kerk dienen. Door deze website in de gaten te houden kunt u deel zijn van die avonturen!
Bovendien is het is voor mij een leuke manier om mij gedachten over het leven en over het christelijke geloof op digitaal papier te zetten.

 

De laatste weken ben ik veel aan het nadenken over hoe ik in het leven wil staan.
Wat houd het leven eigenlijk in? Hoe maak ik dagelijkse keuzes? Waar baseer ik die keuzes op?

 

In your strength you have to decide how you want to react in your weakness

Weet je, ik geloof in Jezus. Ik geloof in God de Vader en ik geloof in de Heilige Geest.
Ik geloof de woorden en verhalen in de Bijbel.
Maar wat ik niet begrijp van mijzelf is waarom ik het soms zo moeilijk vind om zoals Jezus te leven. Om echt zoals Hem te leven!

Soms loop ik tegen een muur op en denk ik bij mijzelf:

Hoe radicaal moet ik zijn
Hoe radicaal kan ik zijn

Soren Kierkegaard zei eens:

The matter is quite simple. The bible is very easy to understand. But we Christians… pretend to be unable to understand it because we know very well that the minute we understand we are obligated to act accordingly.

Ik zie er naar uit om de woorden van Jezus serieus te nemen. Ik wil mijn focus niet leggen op hetgeen zeker is. Mijn keuzes niet maken door de gemakkelijke weg te kiezen.

Familie, Kerk, Ik wil Jezus volgen! En daardoor mij ogen openen voor het onrecht, de eenzaamheid en alle noden om mij heen.
Mijn hart is om deel te zijn van een kerkgemeenschap die niet alleen op zondag samen komt, maar een kerk waarvan men zegt dat het een soort familie is en die bekend staan om hun naastenliefde.

 

Veel te lang hebben wij Christenen bekend gestaan om de dingen waar we tegen zijn. Ik zie er naar uit dat wij bekend zullen staan om de dingen waar we voor zijn!

Love thy neighbor, naastenliefde,

Summer Nieuwsbrief

Hallo vrienden,

Wie weet heb je mijn nieuwsbrief al in je mailbox ontvangen. Al is dat niet het geval, meld je dan aan door je gegevens in te vullen aan de rechterkant van de site –>
Voel je vrij om rond te snuffelen, en kom eens vaker langs op nathanuit.nl 🙂

Het mooiste berichtje op mijn site!

Dames en heren, dit word het mooiste berichtje op mijn site!
Ik wil jullie meenemen in een verhaal..

Het was vrijdag 15juli en ik was onderweg naar Leiden. Het was niet zomaar een reis, volgen google zou ik er 36 min over moeten doen, maar met een camper gaat dat allemaal wat trager..

Rond de klok van 1 kwam ik aan in Leiden, en alle voorbereidingen pakten goed uit. Een vriendin van Anna was namelijk al in haar kamer, en vertelde Anna dat ze ontvoerd werd (dit gebeurt wel vaker in de studenten-wereld). Maar nu was het anders. Ze kreeg een blinddoek voor, ducktape om haar handen, en muziek in haar oren. Ze hoorde, zag en voelde niks!
Toen de laatste rol ducktape om haar handen waren gewikkeld kwam ik aanrijden met de camper en werd ze daarin gedumpt. Ik begon te rijden en voor we het wisten zaten we al op de snelweg.
httpvh://www.youtube.com/watch?v=fctTXMIIf-s&list=HL1340716596&feature=mh_lolz

 

Het meertje aan de rivier de Ijsel, nathan, Anna Judica, Uitterdijk, camper, weekendje,

Het meertje aan de rivier de Ijssel

Ik heb haar natuurlijk niet al te lang in spanning gehouden. Bij het eerste tankstation ben ik gestopt, pakte mijn bos rozen, en gaf haar een zoen! Ze schrok wel een beetje, maar toen ik de blinddoek afdeed was ze helemaal happy!
Toen zijn we doorgereden naar Gorssel, en hebben we de camper geparkeerd aan een klein meertje aan de rivier de Ijssel.

Gorssel, meertje, Nathan, Uitterdijk, Nathan uitterdijk, romantisch,

De BBQ ging aan 🙂

Het was echt prachtig. We hebben heerlijk een rondje om het meertje gelopen, hebben gezwommen en lekker spelletjes gedaan. Het was bijna etenstijd, en de BBQ ging aan!Wat is het buitenleven toch mooi! Het was bijna te perfect om waar te zijn. En toen begon het te regenen, OWNEE al mijn plannen letterlijk in het water gevallen 🙂

Gorssel, Aanzoek, Ijsel, Ideeen

De camper!

 

We gingen snel naar binnen, knus in de camper. Het was eigenlijk ontzettend leuk, lekker spelletjes gespeeld, gekletst en een lekker wijntje! Ik hoopte en was aan het bidden dat als de spelletjes uigespeeld waren, dat de regen zou stoppen. We waren nog niet klaar en het stopte met regenen, praise God.

 

 

Ik zei tegen Anna: Zullen we naar buiten gaan en naar de sterren kijken? We namen wat kaarsen mee, en liepen naar het strand. Het was echt een strand van 2 bij 2 meter,de kaarsen hadden we op het zand neergezet. terwijl we uitkeken over het meertje ging ik op 1 knie, en stelde ik die ene belangrijke vraag:

Anna, wil je met me trouwen?

 

Ze antwoordde JA, en daarmee maakte ze mij dolgelukkig. En daardoor maakte ze ook dit ene berichtje het aller mooiste berichtje van mijn site.

Aanzoek ideeën, trouw ideeën, Christelijk trouwen, Anna Judica, Nathan Uitterdijk

Thaise wens ballon

We zijn verloofd, en ik ben super blij!
Vlak na de woorden van Anna hebben we nog een wens ballon aangestoken en toen we hem nakeken vroegen we een zegen over onze nieuwe stap. Het is onwijs gaaf om deze stap te maken met elkaar maar bovenal ook met God. Hij is enorm belangrijk voor ons allebei.

In de komende maanden zullen we veel nadenken over onze volgende stap, waar gaan we wonen. Waar gaan we werken? En hierbij waarderen we uw gebeden enorm.

Blijf genieten van alles!
Nathan & Anna