Holy water

Afgelopen tijd zijn we drie weken in Myanmar/Birma geweest. Myanmar is een land dat tot een paar jaar geleden vrij gesloten was voor de buitenwereld. Dat betekent dat er weinig mobiele telefoons waren, geen toeristen en geen coca cola. Tegenwoordig kost een simkaart $150. Je ziet tegenwoordig dan ook veel mensen met een mobieltje lopen. Dus ook al zie je nog geen McDonalds of andere westerse ketens, je ziet het land langzaam veranderen. Tijdens onze tijd daar mochten wij gebruik maken van een appartement van jeugd met een opdracht in Yangon/Rangoon, en hierdoor woonden we tussen de locals en zagen we misschien wel veel meer dan de meeste toeristen vanuit hun hotelkamer.

20140429-183611.jpg

Op de first door Bagan, Myanmar

Een van de mooiste ervaringen was reizen met de lokale bus. Het is allemaal niet zo makkelijk als Connexxion en de reis kun je niet plannen via 9292. Hier de uitleg. Terwijl de bus aan komt rijden roept (schreeuwt) een busboy de busroute (dus alle haltes die de bus zal passeren). De bussen hebben wel nummers maar deze staan in het birmees geschreven en zijn als westerling dus niet te lezen. Als we onze halte dachten te horen liepen we naar de deur en werden we naar binnen geduwd. De busboy duwt altijd, ook als er niemand achter je staat. In de bus betaal je omgerekend €0,15 om 45 min in de bus te zitten 20140429-183913.jpg

 

 

Je verwacht dat het langer duurt om met de bus te reizen dan met de taxi, maar dan heb je het hier helemaal mis. De buschauffeur weet zich al toeterend door alle hoekjes heen te persen en zo auto na auto in te halen.

 

 

20140429-184032.jpg

 

Het mooie van de bus is dat als alle zitplaatsen bezet zijn (iets wat vaak voor komt) en er komt iemand de bus in met een baby of tassen dat de mensen met een zitplaats aanbieden om de zware tassen op hun schoot te nemen, of zelfs om de baby op schoot te nemen. Zo helpt men elkaar, ondanks dat ze daarna zelf met een enorm tas opschoot zitten. Het is daar zo gewoon om elkaar te helpen met tassen tillen e.d. Ik zou het zo mooi vinden als dat in Nederland ook meer gewoon zou zijn. Door elkaar te helpen met dat soort kleine dingen voel je je verbonden met elkaar en krijgt het leven kleur.

20140429-184333.jpg

 

 

We zijn bijna 2 weken in Yangon geweest. Daarnaast zijn we in Bagan, Mandalay en Inle lake geweest. Vooral Inle lake, een groot meer, was prachtig!

Op het meer zagen we veel vissers die met een pedel aan hun voet hun kleine boten door het water lieten glijden. Daarnaast zagen we allemaal huizen op palen met mensen die zich wasten met het water van het meer. Prachtig om te zien dat de mensen zo een zijn met de natuur.

 

 

20140429-184441.jpg

 

 

20140429-184557.jpg

Drie dagen voordat we het land zouden verlaten, begon het waterfestival, thingyan. Zoals wij geloven dat Jezus voor onze zonden is gestorven en onze zonden daarom vergeven zijn, geloven de boeddhisten dat ze tijdens het waterfestival vrij gemaakt worden van zonden (slechte karma) door natgemaakt te worden. Ze zien het dus als een zegen om elkaar nat te maken.

 

 

20140429-184718.jpg

 

 

Een bijna nog grotere zegen is het om een westerling nat te mogen maken met als gevolg dat wij 3 dagen lang als verzopen katten rondliepen. Gelukkig is dat met 40 graden niet erg. Het schrijnende van dit feest is dat veel mensen tijdens het festival heel veel drinken en dit kan leiden tot hele andere gevolgen (bv vreemd gaan), omdat ze toch worden schoon gewassen van hun zonden. Op de derde dag zagen we zelfs jonge kinderen bier drinken. Ondanks deze dingen was het heel mooi om thingyan daar mee te maken. In de hele stad waren langs de weg podia opgebouwd met tuin- en brandslangen. Voor de podia ontstonden files omdat iedereen goed nat gemaakt wilde worden.

20140429-184911.jpg

Hele trucks met achterin 30 mensen werden zeiknat. Zelfs de bestuurders hadden hun raampjes open en iedereen spoot met brandslangen naar binnen. De chauffeurs vonden het heerlijk! Taxi’s stonden met hun ramen open in de rij en langsrijdende bussen werden uiteraard ook niet gespaard. We hebben zelf ook een tijd op een podium gestaan en kregen de instructie vooral op de hoofden te richten, hoe harder de straal hoe beter! Hoewel de straal keihard was, vonden alle mensen die werden nat gespoten het prachtig. Zeker toen ze zagen dat 2 kaaskoppen met een slang stonden. Het filmpje hiervan houden jullie nog tegoed.

20140429-185146.jpg

Ook al was het een mooie ervaring, ik ben blij dat ik niet door een brandslang op m’n hoofd hoef te worden gespoten om te weten dat ik vergeven ben voor mijn zonden. Jezus heeft voor mij ergere dingen doorstaan om voor mijn zonden te lijden. Gelukkig mochten we tijdens Pasen herdenken dat Hij uit de dood is opgestaan en dat ik me daarom geen zorgen hoef te maken over of ik wel voldoende nat ben gemaakt. Nu zijn weer in Thailand om wat eilanden te bekijken. Onze eerste stop is Koh Phangan. Tijd om te gaan snorkelen, zonnen en zwemmen en dus tijdens om dit verhaal af te ronden. We hebben het goed! Ciao!

 

 

20140429-185255.jpg

Aan het strand van koh Phangan

20140429-185424.jpg

Sunset @ Koh Phangan

20140429-185530.jpg

Verse vis van de BBQ

We are very happy and hope you are too 🙂 N
athan & Anna Judica

3 thoughts on “Holy water

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.