Bitterballen en kroketten

Men zegt vaak dat het na vakantie weer fijn is om naar huis te gaan. Je hebt er naartoe geleefd en ziet er naar uit om weer in je eigen huis te komen. Nu hadden wij nog wel wat langer willen reizen, o.a. omdat wij nog geen huis hadden om naar terug te keren.

 

Bandung, persib, Ajax, Indonesie, Anna Judica, Nathan

In Bandung hebben we Persib – Ajax bekeken!

De laatste drie weken hebben we Java,Indonesië bezocht. Nederland heeft lang invloed uitgeoefend op Indonesië. We merkten dat o.a. toen we in de rij stonden bij een voetbalstadium om kaartjes te kopen voor Ajax Amsterdam – Persib Bandung. Er werd ‘korting, korting’ geroepen in de hoop dat we hun kaartjes zouden kopen. Het woord ‘gratis’ is ook overgenomen en op een menukaart kun je zelfs bitterballen en kroketten vinden! Typisch wat Nederland heeft achtergelaten..

 

Anna Judica, Nathan Uitterdijk, Indonesie

In Klaten mochten we een weekje Engelse les geven bij verschillende scholen.

We wilden graag nog iets zinvols doen en kwamen zo terecht in Klaten om Engelse les te geven. We sliepen een week bij een gastgezin en vijf docenten namen ons mee om hun cultuur te leren kennen. Ze waren super gastvrij voor ons!

 

Wat ons het meeste heeft laten nadenken is het gesprek dat we de eerste avond hadden. Rani, één van de docenten, vroeg ons waarom we een week bij hen wilden zijn. We probeerden uit te leggen dat we graag de parels in hun cultuur wilden ontdekken om daarvan te leren. Ze vertelde ons dat er twee weken voor ons twee Duitse meiden van 18 jaar bij hen waren. Zij hadden van hun 14e tot hun 18e een bijbaantje gehad en met dat geld waren ze nu een paar maanden op wereldreis. Rani vertelde dat ze al 25 jaar lang werkte (elke dag vanaf 06.00 uur tot 19.30 uur) en nooit op vakantie kon. Daar had ze gewoon het geld niet voor. Ze had ook geen groot huis of veel gadgets. Ze moest alleen voor haar twee jonge dochters zorgen, omdat haar man op zijn 35ste was gestorven. Haar familie was te arm om te helpen..

Vanaf rechts naar links: Rani, Alga, Anna, Sasa (Rani's dochtertje) en Nathan.

Vanaf rechts naar links: Rani, Alga, Anna, Sasa (Rani’s dochtertje) en Nathan.

Een ander had tegen Rani gezegd: “Als je maar in jezelf gelooft, kun je alles bereiken.” In de westerse wereld klopt dat grotendeels. Wij worden rijk geboren en hebben vaak de keuze of we een mooi huis willen of dat we bijvoorbeeld willen reizen. Maar in heel veel andere landen heb je deze keuzes niet! Rani heeft geen keuze om rijk te worden of om te reizen. Ze is al heel blij als ze een keer twee dagen naar een andere stad op Java kan reizen om daar bij vrienden te logeren en zo even te ontsnappen aan haar dagelijkse leven. Dat is reizen voor haar..

Wassen in rivier in Indonesie

Wassen in rivier in Indonesie

Wij werden door haar geconfronteerd met vragen over hoe we in het leven willen staan. Welke keuzes maken wij? Willen we onze rijkdom delen met mensen die niet zo rijk zijn? Willen we een groot huis? Waar willen we onze tijd aan besteden?

 

Op onze trouwkaart hadden we geschreven dat we 40% van het cadeaugeld weg wilden geven. Tijdens de afgelopen maanden hebben we aan veel verschillende mensen en organisaties een deel mogen geven. Hier hebben we enorm van genoten, omdat we merkten dat delen zoveel rijker maakt dan het voor onszelf houden. We hebben o.a. gegeven aan: Sila Home kindertehuis in Thailand; daklozenopvang in Penang, Maleisië; de docenten in Klaten, Indonesië; zendelingen in Myanmar en individuen op straat of elders. We zijn echt dankbaar dat we dit mochten doen dankzij jullie. Als je meer wilt weten over waar het geld heen is gegaan, mag je het ons altijd vragen.

 

Nu zijn we weer in Nederland en bezig met verhuizen naar Den Haag. We hebben net het fotoboek besteld van onze reis dus wees welkom in Den Haag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.